Twoja kancelaria w Mapach Google: obszary praktyki, języki i przebieg pierwszego spotkania

Która wizytówka odpowiada, dziedziny i języki, odpowiedzi, pierwsza konsultacja

To zwykła kolejność, a menedżer dopasowuje ją do obecnego stanu Twoich wizytówek. Każdy krok kończy się sformułowaniem, które kancelaria potwierdza, zanim cokolwiek pojawi się w wizytówce.

1. 1

   Ustalić, która wizytówka przyjmuje telefon

   Własną wizytówkę może mieć i kancelaria, i prawnik, a przy jednym adresie i jednym numerze ze sobą konkurują. Menedżer spisuje wszystkie wizytówki pod nazwą kancelarii i nazwiskami wspólników: kto nimi zarządza i jaki numer ma każda. Ty decydujesz, która przyjmuje pierwszy telefon. Własna wizytówka prawnika zmienia się tylko za jego zgodą.

2. 2

   Dziedziny praktyki słowami klienta, obok języki

   Każda dziedzina potwierdzona przez kancelarię jest przepisywana zwykłym językiem, obok nazwana jest praca, której kancelaria nie przyjmuje, a języki dodajemy według tego, kto w biurze nimi mówi. Potwierdzasz, które dziedziny są otwarte w tym miesiącu i kto odpowiada za każdą.

3. 3

   Odpowiedzi bez klienta i bez sprawy

   Najpierw uzgadniamy sformułowanie: podziękowanie i zaproszenie do kontaktu z biurem, nic, co pokazywałoby, że ktoś był klientem. Potwierdzasz, czy Twoje zasady zawodowe w ogóle pozwalają na publiczną odpowiedź. Menedżer przygotowuje szkic, Ty zatwierdzasz, a o usunięciu decyduje tylko Google.

4. 4

   Pierwsza konsultacja tak, jak prowadzi ją kancelaria

   Płatna czy bezpłatna, w biurze czy przez wideo, z umówieniem czy bez, i co ze sobą zabrać: wszystko publikujemy słowami kancelarii. Każdy link do rezerwacji jest sprawdzany aż do strony, na której umawia się spotkanie. Warunki potwierdzasz Ty; jakie typy linków dostaje kategoria prawnicza, decyduje Google według kraju.

Co się dezaktualizuje i co zamienia się w problem zawodowy

Na takich wpisach pojawiają się dwa rodzaje problemów: nieaktualne informacje i publiczny tekst, który zagraża poufności klientów.

• Obszary, których nikt nie potwierdzał od roku, w tym ten, który odszedł razem ze wspólnikiem, więc telefony wciąż przychodzą w sprawach, którymi nikt w kancelarii się już nie zajmuje.
• Twierdzenia o wynikach: wygrane, liczba udanych spraw, „najsilniejsza kancelaria w mieście”. Tam, gdzie zasady zawodowe ograniczają takie twierdzenia, obowiązują one także w profilu, a rozczarowani klienci czytają je w pierwszej kolejności.
• Nazwisko wspólnika, który odszedł, wciąż w nazwie na mapie, niezgodne ani z szyldem, ani z zarejestrowaną nazwą kancelarii.
• Odpowiedź z podziękowaniem za zaufanie. Potwierdza publicznie, że ta osoba przyszła do kancelarii, a opinia nad nią mówi, w jakiej sprawie.
• Opinie od osób, które nigdy nie były klientami: druga strona sprawy, drugi rodzic, wierzyciel. Zawierają szczegóły, nie można odpowiedzieć szczegółami, a krótka odpowiedź może wyglądać na wymijającą.
• Adres rejestrowy, pod którym nikt nie przyjmuje, więc ktoś idący za mapą trafia pod drzwi z tabliczką innej firmy.
• Zdjęcia biura, na których da się odczytać grzbiet teczki, tablicę albo ekran, opublikowane przez samą kancelarię.

Miesiąc prowadzenia wpisu bez wiedzy o tym, kim są klienci kancelarii

Menedżer wykonuje tę pracę, nie wiedząc, kim są klienci kancelarii ani z czym przyszli. Jeśli zadanie wydaje się wymagać tej wiedzy, wraca do kancelarii.

• Opublikowane obszary porównuje się z tym, kto w tym miesiącu pracuje w kancelarii, a obszar schodzi, gdy odchodzi osoba, która go prowadziła.
• Każde publiczne zdanie dotyczące wyników wraca do kancelarii do potwierdzenia, a to, za czym nikt nie chce stanąć, znika.
• Opinie są sortowane przed napisaniem jakiegokolwiek projektu, przede wszystkim według tego, czy Twoje zasady zawodowe w ogóle pozwalają na publiczną odpowiedź.
• Odpowiedzi powstają w brzmieniu uzgodnionym na początku, a menedżer nigdy nie pyta, kto jest autorem.
• Języki na wpisie porównuje się z grafikiem, bo język, którym nikt w biurze już nie mówi, to obietnica, której recepcja nie dotrzyma.
• Sesje sądowe, święta i dni, gdy cały zespół jest w sądzie, wpisuje się jako godziny specjalne przed tymi datami.
• Zdjęcia sprawdza się w pełnym rozmiarze pod kątem wszystkiego, co da się odczytać na biurku, ścianie czy monitorze, a każde opublikowane zdjęcie z dokumentem najpierw trafia do Ciebie.

Odpowiedzi, gdy o samej sprawie nie wolno wspomnieć

W większości branż odpowiedź omawia, co się wydarzyło. Tutaj właśnie tego odpowiedź robić nie powinna, ani przy gniewnej, ani przy wdzięcznej opinii, dlatego brzmienie uzgadnia się z kancelarią przed pierwszą odpowiedzią. Menedżer przygotowuje projekt, kancelaria zatwierdza, menedżer publikuje; krótkie odpowiedzi na zwykłe opinie mogą wychodzić według szablonu uzgodnionego z góry.

• Odpowiedź dziękuje autorowi i przyjmuje do wiadomości, że był niezadowolony albo zadowolony. Nie potwierdza, że był klientem, i nie wymienia obszaru, sądu, dokumentu, daty ani prawnika.
• Piszą tu dwa rodzaje autorów i obaj dostają tę samą dyskrecję: klient kancelarii i osoba z drugiej strony, która może trafnie opisać pracę kancelarii, nigdy nie będąc jej klientem.
• Na ciepłą opinię, która wymienia prawnika i wynik, odpowiada się bez powtarzania jednego i drugiego, bo powtórzony wynik staje się publicznym oświadczeniem kancelarii.
• Na skargę o honorarium, nieoddzwoniony telefon albo spóźniony dokument odpowiada się jak o pracy biura: kancelaria to sprawdzi, a oto numer, pod którym sprawa zostanie załatwiona.
• Opinię, która narusza konkretną zasadę Google (spam, opinia o innej kancelarii, opinia od kogoś, kto nigdy nie miał żadnego kontaktu), zgłasza się na podstawie tej zasady.
• Powtarzające się tematy trafiają do raportu bez nazwisk i bez niczego, co pozwoliłoby rozpoznać sprawę.

Mała kancelaria, kilka biur i prawnicy z własnymi wpisami

1. Tydzień 1

   Najpierw tożsamość. Menedżer znajduje wszystkie wpisy pod nazwą kancelarii i nazwiskami wspólników oraz to, kto każdy z nich trzyma; najstarszy często leży na koncie, o którego założeniu nikt w kancelarii już nie pamięta. Wtedy też uzgadnia się brzmienie odpowiedzi i zasadę tego, co kancelaria może publikować.

2. Tydzień 2

   Obszary i języki. Listę usług pisze się od nowa jako pracę, którą kancelaria potwierdza na ten miesiąc, słowami klientów, a obok wymienia się sprawy, których nie prowadzi. Dochodzą języki. Każde zdanie obiecujące wynik znika.

3. Tydzień 3

   Droga do kancelarii. Ścieżkę od wpisu do pierwszego spotkania przechodzi się do ostatniego ekranu, godziny ustawia się według tego, kiedy ktoś odbiera, a kontakt poza tymi godzinami albo się potwierdza, albo pomija.

4. Tydzień 4

   Odpowiedzi i raport. Na opinie odpowiada się w uzgodnionym brzmieniu, wszystko o zaniedbaniu trafia do kancelarii bez odpowiedzi, a raport wymienia, co się zmieniło, czego nikt nie potwierdził i który wpis pod Twoją nazwą wciąż konkuruje z głównym.

To przykład kolejności pracy w kancelarii, a nie wynik ani zapis prawdziwej kancelarii. Twój miesiąc zależy od wpisów znalezionych pod Twoimi nazwami i od tego, co pozwalają publikować Twoje zasady zawodowe.

Siedem obszarów praktyki i co się zmienia w każdym

Praca przy wpisie zmienia się razem z obszarem, bo każdy ma własną pilność i własną potrzebę dyskrecji.