Prowadzimy Twój gabinet stomatologiczny w Mapach Google

Czego w tym samym profilu szuka ostry ból, a czego plan implantologiczny

Stomatologii szuka się po zabiegu i po pilności co najmniej tak często, jak po nazwie nad drzwiami. W odpowiedzi przychodzi kilka pinezek, a profil bywa ostatnią rzeczą przeczytaną przed telefonem.

• Z tego samego profilu zaczynają się dwie różne ścieżki: planowa („implanty”, „aparat dla nastolatka”, „wybielanie”) i pilna („stomatolog dyżurny otwarte teraz”, ból zęba późnym wieczorem).
• Ważniejsze od marki są słowa: higienizacja, usunięcie ósemki, leczenie kanałowe, stomatolog dziecięcy. Usługa, której profil nigdy nie nazwał, zostaje dla pacjenta zgadywanką, a przy zgadywaniu wybiera kogoś innego.
• W pilnych przypadkach o wszystkim decydują w kilka sekund status otwarcia i telefon; zły grafik świąteczny albo nieodebrany numer wysyłają pacjenta do następnej pinezki.
• Zdjęcia drzwi, poczekalni i gabinetu zamykają niewypowiedziane pytanie o czystość i nowoczesność, i zamykają je jeszcze przed telefonem.
• Świeże opinie o bólu, znieczuleniu i niespodziewanych rachunkach czyta się uważnie, a własne odpowiedzi praktyki traktuje jako dowód, jak zachowuje się wtedy, gdy coś poszło nie tak.
• Ostatnie spojrzenie pada na praktyczny drobiazg potrzebny rodzicowi albo osobie, która boi się fotela: wejście bez schodów, gdzie zostawić auto, czy przyjmiecie dziecko, w jakim języku mówi ten, kto odbiera telefon.

Pola, które czyta osoba z bólem, i pola, które czyta ktoś porównujący kliniki

Google daje kategorii stomatologicznej własny zestaw pól. Część z nich pracuje na osobę, która potrzebuje fotela dzisiaj. Reszta pracuje na tę, która zdecyduje za trzy tygodnie. Oba zestawy wypełnia się tym, co praktyka naprawdę robi.

• Kategoria główna i dodatkowe (klinika stomatologiczna, ortodonta, stomatolog dziecięcy, chirurg stomatologiczny) przesądzają, na jakie pytania wizytówka w ogóle ma prawo odpowiedzieć.
• Lista usług językiem pacjentów: higienizacja, wypełnienia, implanty, aparaty stałe i nakładkowe, wizyty dzieci, zdjęcie ostrego bólu, i nic z tego, czego praktyka nie wykonuje.
• Godziny zwykłe, dodatkowe tam, gdzie istnieją (dyżur, przyjęcia sobotnie, pory pracy telefonu), oraz grafik specjalny wpisany przed świętem, a nie po nim.
• Atrybuty, które zamykają praktyczną obawę jeszcze przed telefonem: wejście bez schodów i dostępna toaleta, gdzie postawić auto, języki w recepcji, formy płatności, przyjęcia bez wcześniejszego umówienia.
• Zestaw zdjęć: budynek i drzwi od ulicy, recepcja, gabinet, sprzęt, zespół, i nigdy pacjent, karta ani zdjęcie rentgenowskie.
• Odnośnik do umawiania wizyt wyłącznie tam, gdzie praktyka naprawdę korzysta z takiego systemu, odnośnik prowadzi na właściwą stronę, a Google faktycznie daje tę funkcję wizytówkom stomatologicznym tam, gdzie pracujecie.
• Odpowiedzi, które rejestracja powtarza przez cały dzień: dzieci, dyżur w weekend, wypełnienie utracone w niedzielę, przyjmowanie konkretnego ubezpieczenia. Wszystko to jest wpisane w opis i w listę usług głosem samej praktyki, a nie zostawione domysłom.
• Informacja, czy praktyka w ogóle przyjmuje nowych pacjentów, wpisana do listy usług jako wizyta pierwszorazowa i powtórzona w opisie, bo profil nie pokazuje wolnych terminów na żywo.

Godziny dyżuru, lista zabiegów, odnośnik rezerwacji, na końcu odpowiedzi

Przejście po profilu stomatologicznym idzie w tej kolejności, bo w takiej kolejności spotyka go pacjent. Każdy krok proponuje menedżer, a potwierdza praktyka, i każda zmiana zostawia w panelu linijkę: pole, stan poprzedni, stan obecny, kto to zatwierdził i kiedy.

1. 1

   Wieczorny dyżur wpisany w godziny, a nie w rozmowę

   W profilu stoją same godziny podstawowe, a wieczorny fotel i sobota nie istnieją nigdzie. Menedżer przechodzi tydzień dzień po dniu i zakłada osobny typ godzin dla dyżuru jeśli taki typ jest dostępny dla Waszej kategorii i kraju. Ty potwierdzasz, do której godziny naprawdę bierzecie ostry ból.

2. 2

   Implanty i ortodoncja osobno od stomatologii ogólnej

   Jedna szeroka kategoria i lista usług, w której nie pada ani implant, ani aparat. Menedżer rozdziela kategorię główną od dodatkowych i przepisuje usługi pod to, co ten gabinet naprawdę wykonuje, według Twojego potwierdzenia. Katalog kategorii prowadzi Google i poza nim nic nie istnieje.

3. 3

   Odnośnik rezerwacji sprawdzony aż do ostatniego ekranu

   Przycisk umawiania lądujący na stronie głównej albo w cudzym kalendarzu gubi już zdecydowanego pacjenta. Menedżer kieruje odnośnik na ten adres i sam klika ścieżkę aż do ekranu, na którym wizyta jest umówiona, a Ty mówisz, który ekran się liczy. Typy odnośników wizytówka dostaje od Google.

4. 4

   Opinia z nazwą zabiegu dostaje odpowiedź według ustaleń

   Opinia wymienia zabieg, kwotę i lekarza, i wciąga praktykę w publiczny spór o rachunek. Menedżer odpowiada w granicach zasad uzgodnionych na starcie: podziękowanie, bez zabiegu, bez nazwiska, bez kwoty, reszta na oficjalną linię. Usunięcie opinii z mapy zależy wyłącznie od Google.

Uzgodnione zasady odpowiedzi i granica, której stomatologia nie przekracza publicznie

Opinia o stomatologu to informacja o zdrowiu konkretnej osoby. Nawet gdy pacjent sam pisze diagnozę, praktyka nie może jej potwierdzić. Dlatego brzmienie ustalacie z menedżerem z góry, a on pracuje według tych ustaleń, a nie według wyczucia.

• Uzgodnione zasady sortują opinie, zanim ktokolwiek zacznie pisać: te, na które menedżer odpowiada od razu, te, których brzmienie czeka na Ciebie, i te, na które publicznie nie odpowiada nikt.
• Odpowiedź pierwszego rodzaju dziękuje autorowi i nie mówi o nim nic więcej: bez zabiegu, bez nazwiska lekarza, bez daty, bez przyznania, że ta osoba w ogóle siedziała w fotelu.
• Odpowiedź drugiego rodzaju, o bólu, o czekaniu, o rachunku, który był zaskoczeniem, wychodzi w słowach, które zaakceptujesz, po tym jak recepcja opowie Ci, co się naprawdę wydarzyło.
• Wątki wracające raz za razem, jak sposób tłumaczenia kosztorysu w recepcji albo przekładanie odwołanej wizyty, zbieramy do miesięcznego raportu, żeby naprawiła je praktyka, bo marketing nie naprawi żadnego z nich.

Jeden gabinet czy grupa praktyk

1. Tydzień 1

   Menedżer zostaje dodany do wizytówki jako zarządzający, a jej własność zostaje przy praktyce. Menedżer idzie przez profil pole po polu, spisuje to, co faktycznie tam jest, a potem siada z Tobą i uzgadnia dwie rzeczy: jak wolno odpowiadać na opinie i który stomatolog pod tym adresem może mieć własną wizytówkę.

2. Tydzień 2

   Wchodzą pierwsze poprawki: kategorie, grafik razem ze świętami i dyżurem, atrybuty, lista usług, zdjęcia. Wszystko, co Google zmieniło samo, wraca do Ciebie obok wcześniejszego stanu, a znaleziony pod Waszym adresem drugi rekord opisujemy tak, żebyś mógł zdecydować, co z nim zrobić.

3. Tydzień 3

   Opinie, które zostały otwarte, przechodzimy na tyle, na ile pokrywa pakiet, według zasad uzgodnionych w pierwszym tygodniu. Powikłanie, zakwestionowany rachunek albo wzmianka o prawniku w ogóle nie wchodzą do tej kolejki i lądują na Twoim biurku. Wychodzi pierwsza publikacja z materiału, który przekazałeś.

4. Tydzień 4

   Miesiąc przychodzi na piśmie: ile było przejść, które pola zmieniono, co wyszło, na co odpowiedziano, co wróciło do Ciebie i dlaczego, oraz co warto zrobić dalej. W pakiecie Biznes ten raport kończy się planem na miesiąc do przodu.

To przykład kolejności i nic ponadto. Nie opisujemy tu żadnej prawdziwej praktyki ani nie obiecujemy żadnego efektu. Twój własny miesiąc pójdzie za pakietem i za stanem, w jakim zastaniemy profil.